Het allereerste verhaal...

Net aangekomen in Buenos aires en al zoveel meegemaakt en gezien... Waar zullen we beginnen?Eerst en vooral de rit naar Zaventem. Voor Leen verliep die voorspoedig en snel, voor mij daarentegen.... Zaventem is niet hetzelfde als Brussel Nationaal Luchthaven... Ergens diep verscholen in mijn achterhoofd wist ik dat ook wel, maar op dit cruciale momemt was ik het even kwijt. Ik zat dus in de verkeerde trein en zou zo nooit in de luchthaven geraken. Gelukkig kon ik het nog altijd vlot uitleggen en na een hele omweg geraakte ik met een kleine vertraging toch nog op mijn bestemming. De opluchting was groot! Onze vlucht naar Atlanta verliep rustig en aangenaam. Toen we daar aankwamen hadden we nog uren tijd om ons paspoort te laten controleren, te antwoorden op stomme vragen (o.a. of er geen bommen zaten in gekregen cadeau´s),... Weer uren gewacht (6 uur). Ondertussen was het beginnen sneeuwen. Amerikanen die in paniek familie en vrienden opbelden dat hun vlucht misschien zou worden uitgesteld lachten we vriendelijk uit ;-). Het sneeuwde amper... Het lachen verging ons echter toen we eindelijk op het vliegtuig plaatsnamen. Zonder uitleg bleef het vliegtuig twee uur aan grond. Toen de uitleg dan toch kwam kregen we te horen dat er een sneeuwstorm boven Atlanta hing en ons vliegtuig de 24ste in rij was om op te stijgen (er kunnen max. 10 vliegtuigen per uur opstijgen). We moesten dus nog zeker 2 uur wachten... Na bijna vijf uur stilstaan kreeg de piloot groen licht en konden ze opstijgen. Ondertussen waren we al helemaal stijf gezeten en haddden toch ook een beetje honger. Weer tien uur vliegen later landden we in Buenos Aires. We spraken (toerisch uitziende) leefdijdsgenoten aan en besloten een taxi te delen naar ons hotel. ´t Is de moeite! Dankjewel Heleen en Nelle! Onze eerste indrukken: mooie mensen (eerlijkheidshalve moeten we erbij zeggen dat we vooral naar de mannen kijken), heet en zweet (29°C en da´s dan nog koud) en we trekken goed onze plan in ´t Spaans (ik dan toch ;-) ). Wat morgen brengt zien we dan wel!

Hou jullie goed, wij doen dat ook!
Leen en Katrien