Montevideo op zich stelde niet zo heel veel voor, maar we hebben enkele leuke mensen ontmoet. Op onze kamer kwamen we, na Liesje, weer een koppel Belgen tegen: Jef en Els, die er al een hele trip op hebben zitten. Heel de avond verder mee opgetrokken en buiten op de stoep een pintje gaan drinken tussen de `locals`... Ignacio en Alejandro hadden duidelijk al wat veel gedronken, gesnoven of gespoten, de ene praatte al wat sneller dan de andere, maar we amuseerden ons. Heel de avond zo Spaans mogelijk gesproken en veel van hen geleerd, o.a. dat je hier overal drugs kan verkrijgen, hij zou er ons wel aan helpen. Vriendelijk voor bedankt ;-).













Montevideo












Jef en Els

Wie we ook nog op onze kamer tegenkwamen was Julie, een supertoffe Australische madam. Met haar maakten we ons eerste plan, we zouden samen de markt bezoeken op zondag en in de namiddag doorreizen naar de zee in Punta del Diablo.


Het marktje was `so cosy´ aldus Julie en ook wij vonden het supergezellig! Onze beste aankoop ooit zit nu in mijn broekzak. Een schattig portemonneeke voor 30 eurocent!





























Nadien namen we de bus richting zee, ongeveer 4 uur rijden. Eens aangekomen informeerden we bij de toeristische dienst naar een hostel. Samen met twee Amerikanen (Ryan en Jeff) werden we opgepikt door de eigenaar van de jeugdherberg met een stokoude Passat. Vijf grote rugzakken, zes personen en de auto hing tot tegen de grond, maar weeral heel gezellig....


























Op `t gemakske iets gaan eten en de verdere avond verbroederd met Jeff, Ryan en nog twee Amerikanen. Ze leerden ons kaarten schudden (`t zag er allemaal geweldig uit, maar het stelde niet zo heel veel voor) en wij leerden ze bier drinken. Rechtstreeks geïmporteerd uit België, Stella Artois. In elk geval beter dan de plaatselijke soorten.


















Ons Engels gaat er met sprongen op vooruit, desondanks vond Ryan dat het erg grappig klonk en we creatief met de taal omgingen.
We aanvaarden dit gewoon met de glimlach ;-).

En maandag namen we een dagje vakantie aan zee. Zonnemelk, water, leesvoer en ongelooflijk veel zand! We werden compleet `ondergezand´. Even later verdween de zon achter de wolken en werd het door de heel stevige zeebries te koud om te blijven liggen. Gaan douchen, winkelen, mensen kijken, pintje drinken en heerlijk gekookt.


Gisteren namen we de bus terug richting Montevideo en vandaar een andere bus naar Colonia (ongeveer 7 uur bus). We namen weer onze intrek in hetzelfde hostel (waar we Jef en Els toevallig tegenkwamen!) en trokken de stad in op zoek naar Ñoquis. Elke 29ste van de maand is het Ñoquis-dag. Vroeger kregen de mensen hun loon op het einde van de maand en net daarvoor hadden ze niet veel geld meer om eten te kopen. Daarom aten ze Ñoquis, het vult heel erg en `t is goedkoop. We vonden dat we het ook eens moesten proberen. Elk een groot bord vol pasta-aardappel-krollekes en saus. Lekker, maar zo`n zware kost!!! De wandeling die we nadien maakten was echt nodig om ons eten te laten zakken....


Samen met Julie dronken we nog thee, wisselden emailadressen uit, schreven iets liefs in elkaars dagboek en hadden een heerlijke nacht.













Deze morgen vonden we in een plastic zakje ontbijt aan bed. Julie nam deze morgen om 9 uur de boot naar Buenos Aires en liet een sympathiek briefje en wat brood achter. De schat...
Thank you Julie!!!


Vandaag om 14u30 nemen Leen en ik de bus naar Carmelo vanwaar we de Delta van de Rio de la Plata gaan bezoeken. Misschien dat we in het weekend naar Gualeguaychú gaan (juist over de grens met Argentina) om carnaval te vieren. We hebben halvelings met Julie ginder terug afgesproken en zullen wel zien hoe ver we geraken...

We trekken nu nog even de stad in.

Voor alle mensen in het onderwijs, nog twee dagen en `t is vakantie! Voor alle anderen.... jullie vakantie komt ook nog wel ;-)
Stout hè?!

Liefs,
Leen en Katrien