Puerto Madryn

Toen we ´s avonds door de straten dwaalden van Bahía Blanca op zoek naar eten, zagen we een gezellig restaurantje even buiten het centrum. Het werd uitgebaat door een oud vrouwtje, mét schortje én heel veel liefde. Een menukaart was er niet en op de vraag wat we konden eten ging ze even in de keuken kijken. Op het menu: kip met gebakken patatjes en sla. Het restaurant, Los Vascos, was oerdegelijk en verzorgd. Aan de ramen hingen rood-wit geruite gordijntjes en op de tafel lagen blauw-wit geruite tafelkleden. Aan nog twee andere tafeltjes zaten twee oude meneren te genieten van hun maaltijd en een groot glas wijn met soda.
Het dametje babbelde graag en genoot van de aandacht. Ze vond alles "Que lindo! Hermoso!!" Alles was prachtig, mooi en goed. Toen we zeiden dat we van België waren vond ze dit natuurlijk "que lindo!!!".... We hoorden haar nadien tegen haar keukenhulpje zeggen wat een dappere meisjes we wel niet zijn.
Een van de oudere meneertjes vertrok, na zijn uitgebreide maaltijd, met een stokoud `geitje´. Het viel juist niet uit elkaar. We zagen, door al de roestgaten heen, van op onze stoel de motor draaien.

Gisteren gingen we op safari in de plaatselijke kinderboerderij. Te voet trokken we door de dierentuin en zagen de ene wilde uil na de andere wilde ezel. Echt spannend!!!



Daarna lieten we onze safaritrip bezinken in de prachtig gerestaureerde kathedraal, waar juist een rozenkrans werd gebeden. Een tiental mensen zaten eerbiedig op hun knieën te luisteren en mee te prevelen. Er hing een serene stilte. Alle mensen die binnenkwamen deden hun 'ronde' langs de heiligenbeelden: hand kussen, hand op het beeld leggen, hand kussen, kruisteken maken en knielen. Een heel werkje voor ze de kerk rond waren.
In stiltje zaten we te luisteren en rond te kijken. Plots hoorden we achter ons een kinderstemmetje luid "Hola Jesus!" roepen. Toen we omkeken zagen we een meisje van een jaar of 5 héél enthousiast wuiven en naar boven kijken. Alsof ze verwachtte dat Jezus zou terugwuiven.....
Ze riep het wel een keer of 4... Schattig en zo spontaan!


Ondertussen zijn we deze morgen, na 10 uur bus, in Puerto Madryn aangekomen. Leen zag een prachtige zonsopgang, terwijl ik de mooie momenten slapend doorbracht. Straks ga ik misschien genieten van de zonsondergang terwijl Leen hopelijk slaapt...


Nu we onze foto´s op onze blog kunnen plaatsen hebben we er maar even van geprofiteerd. Gewoon naar beneden scrollen en genieten!