Eindelijk goedkoop internet!!!

Beste mensen, hoe is het ermee?

Het is ongelooflijk lang geleden dat jullie nog iets van ons hoorden, maar de prijzen in de internetcafés swingden de pan uit.... Veel te duur! Ondertussen vonden we iets goedkopers, dus kunnen we onze blog een beetje bijwerken. Er is heel veel gebeurd sinds ons laatste blogverslagje. Ik ga proberen om een overzichtje te geven van onze laatste weken....

Vanuit Ushuaia namen we de bus naar Punta Arenas in Chile. Daar bleven we maar een nachtje en de volgende dag namen we de bus naar Puerto Natales om van daar direct verder te reizen naar El Calafate, terug in Argentina. Weeral verschillende busuren later was het tijd om slaapplaats te zoeken en dat was daar echt niet evident. Het was het weekend van Pasen en alles was volgeboekt. Maar zoals steeds komt alles in orde en we vonden een bed.

Het enige wat echt de moeite was in dit stadje was de gletsjer Perito Moreno: 30 km lang, 5 km breed en 55 meter hoog. Onwaarschijnlijk mooi en indrukwekkend! Het ijs prachtig blauw, de bergen op de achtergrond, Lago Argentino met ijsschotsen,... we waren onder de indruk! Heel erg spannend bovendien, want constant breken er stukken ijs af die met een donderend geraas in het meer vallen. Per dag verschuift de gletsjer ongeveer 2,5 meter, dus ziet hij er elke dag ook een beetje anders uit.

Pasen is een familiedag en dus zochten we de dichtsbijzijnde familie op die we hier hebben.... Liesje en haar ouders! Liesje is de zus van het lief van mijn nicht... en da's dus ook een beetje familie! Toevallig waren ze ook in El Calafate en het werd een hele gezellige avond.

Hier namen we ook tijdelijk afscheid van Marie en Pepè, zij reisden al sneller door naar Bariloche.

En dan ons hoogtepunt van ons verblijf in El Calafate: de Big Ice Trekking over de gletsjer!!! 's Morgens werden we opgehaald met een busje en reden we de 80 km naar de gletsjer. Met een bootje staken we Lago Argentino over en na een laatste pipi-stop begonnen we aan de klim door het bos tot waar we aan onze ijstocht konden beginnen. Onderweg kregen we elk nog een paar ijzeren-onderbind-schoenen en een veiligheidsgordel omsnoerd (voor moesten we in een kloof vallen....) en pikten we onze 4 gidsen op.
Eens op het ijs waren we ongelooflijk blij met die ijzeren zolen. Allemaal achter elkaar vatten we de tocht aan over het ijs. Het was de moeite! Een immense ijsvlakte, breuklijnen, lagunes van smeltwater, stralende zon, helblauwe hemel, bergen op de achtergrond, enz. Gewoon genieten! In het midden van de gletsjer picknickten we op het ijs in een fantastisch mooie omgeving. Gelukkig hadden we gidsen (zonder is trouwens verboden). Ze zochten de makkelijkste weg uit, waarschuwden voor kraters en breuklijnen, boden helpende handen aan en wisten duidelijk waar ze mee bezig waren. We voelden ons veilig in hun omgeving.

Na enkele uren op het ijs was het tijd om naar de boot terug te keren en daar stond er ons nog een fijne verrassing te wachten: whiskey met ijs van de gletsjer!!! Decadent hè?! Hoewel we beiden geen fan zijn van whiskey smaakte het uitstekend ;-)

Na deze wondermooie uitstap namen we de bus naar El Chaltén, een gezellig dorpje aan de voet van Parque Nacional Los Glaciares. Daar hebben we enkele mooie wandelingen gemaakt en kwamen Charles terug tegen. We hadden in Ushuaia kennis gemaakt en het was leuk om hem terug te zien! De wereld van de reizigers is niet zo groot....

En wie we hier ook nog opnieuw tegenkwamen??? Onze familie! Liesje en haar ouders waren hier even voor ons gearriveerd en we brachten weer een hele gezellige avond met hen door in een restaurantje. Het eten en de wijn smaakten heerlijk!!! Na een avond vol getater en gelach namen we afscheid van hen. De volgende ontmoeting zal in België zijn....

Wanneer je hier in de bergen gaat wandelen moet je eten meenemen, verschillende lagen kleren boven elkaar, en een leeg flesje. Water kan je hier overal gewoon uit de bergriviertjes drinken. Zo zuiver en lekker! Wat een luxe!

Vanuit El Chaltén namen we zaterdagnacht de bus naar El Bolsón waar we nu nog zijn. Zoveel uur zijn we nog nooit onderweg geweest!! Dertig en een half uur op de bus, hobbelen en schokken over onverharde wegen (precies of je rijdt over een kasseiweggetje), door de eindeloze steppe. De moeite en leuk om gedaan te hebben. We namen de enige weg die loopt van zuid naar noord, de legendarische Ruta 40, die bestaat uit grote keien, grind en ongelooflijk veel stof! Uren en uren rijden door het droge dorre landschap dan weer over bergen en dan weer eindeloos vlak. De moeite!
Toen we hier gisterenmorgen om half 7 toekwamen (na een nacht, een dag en nóg een nacht op de bus) waren we beiden geradbraakt en alleen nog in staat om te slapen. Na een klein uurtje zoeken vonden we slaapplaats en het was zalig om ons horizontaal neer te leggen en onze ogen te sluiten zonder hobbelen....

En morgen reizen we weeral verder, naar Bariloche deze keer waar we Marie en Pepè terug gaan zien. We kijken er naar uit om bij te babbelen!

Maar eerst genieten we nog even van onze gezellige kamer in een leuk hostalletje. Een goed bed, een propere badkamer, plaats om onze was te drogen, sponsen handdoeken, zacht wc-papier, wollen tapijt,.... je leest het goed: we zijn luxebeesten!!!

Lieve mensen, hou jullie goed en tot de volgende keer! We gaan ons best doen om sneller te bloggen!

Liefs,

Leen en Katrien

xxx