woensdag 23 april 2008

Ongeveer 80 busuren later....

Dag bestekes,


hier zijn we weer! Vanuit Santiago namen we de bus naar Mendoza. We liepen een hele dag rond en bekeken de 'bezienswaardigheden': muzeums aan de buitenkant en winkels aan de binnenkant ;-)....

Toen we daar rond liepen sprak een toeristisch uitziende man ons aan die de weg vroeg. Hij gedroeg zich vreemd en kreeg direct de stempel 'raar' opgeplakt, tot hij ons vertelde dat hij die morgen overvallen was en niets meer had.... behalve de vuile kleren aan zijn lijf. Alles kwijt: paspoort, bankkaarten, geld, dagboek, kleren, prullaria,... alles! Ze hadden iets in zijn gezicht gespoten en zijn spullen afgenomen. We hadden er mee te doen. De man bleek van Nederland te zijn wat het makkelijker maakte om te praten. Kevin zoals hij heette trilde over heel zijn lichaam, zweette als een rund en wist absoluut niet wat te doen, hij liep maar wat rond van hier naar daar én terug.
Het was vrijdagnamiddag en alle 'hulpmiddelen' (o.a. Western Union, Ambassade) waren gesloten. De volgende woensdag had hij een vlucht vanuit Santiago in Chili, maar zonder paspoort geraak je de grens niet over en zonder geld geraak je niet in Buenos Aires om een nieuw paspoort aan te vragen. We besloten hem te helpen en leenden hem voldoende euro's om in de hoofdstad te geraken. Hopelijk lukte het hem zonder paspoort. Man man man... wat een pech! We waren er even niet goed van, vooral omdat we beseffen dat het ons ook kan overkomen. We mogen nog zo hard ons best doen om onze rugzakken aan elkaar vast te binden, ze nooit alleen te laten, geld te verspreiden, kopietje van paspoort,.... maar tegen geweld zijn we niet opgewassen. Och ja, we laten er onze reis niet door vergallen, maar blijven op onze hoede.

Vanuit Mendoza namen we weer een héél erg lange-afstands-bus naar Iguazú waar we 36 uur later toekwamen. Het was al bij al nog een plezante tocht, de 'busman' organiseerde zelfs 'Bingo!'. De winnaar kreeg een fles wijn, maar jammer genoeg deelde hij niet mee...

Lieve mensen, de watervallen in Iguazú zijn indrukwekkend en onbeschrijflijk mooi. Ze liggen op de grens van Argentinië, Brazilië en Paraguay in tropisch regenwoud en zijn 72 meter hoog! Zo mooi!!! We zagen ook aapjes, prachtig gekleurde vlinders die op ons kwamen zitten en nog veel beestjes waarvan we de naam niet kennen. We krijgen de foto's hier niet op de computer dus die hebben jullie nog tegoed...



We lieten deze prachtige natuur achter en namen weer een lange bus richting Salta in het noorden van Argentinië. Een mooie stad waar we met plezier even rondwandelden. Daar zagen we foto's van San Pedro de Atacama.... en hier zijn we nu! Zo makkelijk is reizen dus, je ziet iets moois, vraagt even rond en neemt een bus.
Om hier te geraken moesten we weer de Andes over en ook dat is indrukwekkend mooi. Cactussen, gekleurde bergen, Alpaca's (soort lama), tientallen haarspeldbochten, steile bergen en heel de tijd boven de 4000 meter. Zo mooi....
Vandaag gaan we op uitstap naar de Valle de la Luna y Valle de Muertes om de zonsondergang te zien boven de zoutvlakte. Volgens andere toeristen echt de moeite!





Meital van Israel.



Valle de la Luna

Valle de Muertes

Morgenvroeg vertrekken we dan voor een driedaagse tocht naar Uyuni in Bolivië. We gaan door de zoutvlakte rijden, door de woestijn, geysers bezoeken, een bad nemen in een warmwaterbron, douchen met koud water, slapen in overvolle slaapzalen, kou lijden 's nachts en smelten overdag,.... we kijken er ongelooflijk hard naar uit!

We proberen zo snel mogelijk de foto's te posten, maar trekken ons nu even terug in de Salar de Uyuni... om te bezinnen.... ;-)

Heel veel liefs,
Leen en Katrien
xxx

1 opmerking:

Anoniem zei

Awel,awel,waar jullie toch allemaal geweest zijn.
Wij kunnen beamen dat Iguazu prachtig is en Uyuni in Bolivië (daar waren we 2 jaar geleden ook)is ook een buitengewone ervaring geweest.
Hopelijk hebben jullie genoten van de stilte , de pracht en de uitgestrektheid van dit gebied!
We zijn al benieuwd om jullie verslag te kunnen lezen!
Geniet er nog van!
Vele groeten van jullie familie,:-)Annemie en Luk