Van 10º naar 40º en terug

Dag allemaal!

We zijn terug in La Paz (3600 meter boven zeeniveau) na een uitstapje naar Rurrenabaque naar de jungle (120 meter boven zeeniveau). De rit erheen was op z'n minst gezegd spectaculair! Het vertrek was volgens Boliviaanse tijd dus met wat vertraging, het duurde namelijk even voor er 2400 kuikentjes in 20 kartonnen dozen boven op de bus gebonden waren. We hadden er mee te doen.... elke bocht hebben ze gevoeld en ze verkenden elk hoekje van hun kleine doos.

Voor Leen mochten de kuikentjes allemaal gestorven zijn als wij er maar levend uitkwamen ;-). De ravijn naast de weg was met momenten meer dan 1000 meter diep en de weg was ongelooflijk smal. De voertuigen komende van La Paz moesten voorrang verlenen en indien nodig achteruit rijden, altijd aan de kant van de afgrond. Het gebeurde meer dan eens dat onze bus achteruit moest en de afgrond kwam dan angstvallig dichterbij. Zo diep, nog nooit gezien! Leen met haar hoogtevrees had het met momenten knap lastig en enkele traantjes volgden terwijl ze krampachtig haar zetel én mijn arm vasthield. De blauwe plekjes genezen traag ;-).

De rit duurde alles bij elkaar 18 uur (waarbij we 4 keer even stopten om een wc te zoeken en wat te eten) en vooral gedurende de nacht was het af en toe best spannend.
Na uren gehobbeld te hebben kwamen we compleet onder het stof en doodmoe aan in Rurrenabaque, waar we een welverdiende douche namen en het zweet en stof konden afspoelen.

Tropisch weer in de jungle: 40º C en een luchtvochtigheid van wel 98%. Zweten dus en we brachten de dag door in de hangmat aan het water onder een palmboom. Vakantie....




Vanuit dit mooie plekje op aarde ondernamen we een driedaagse tocht naar de pampas. Eerst weer enkele uren hobbelen in een jeep met de bagage op het dak en dan nog enkele uren varen in een gemotoriseerde kano. Wondermooi! Wat een natuur, wat een omgeving... we keken onze ogen uit! Tijdens de eerste tien minuten zagen we al alligators, kaaimannen, schildpadden, papegaaien, apen, kleurrijke vogels en reigers. Het werden er alleen maar meer.

zonsondergang

Na de zonsondergang de eerste dag, gingen we op 'krokodillenjacht' met onze zaklampen in de aanslag. Met hun ogen boven water (die oranje kleurden door onze lichten en reflecteerden in het water) lagen ze op de loer voor eten. We bleven veilig in ons bootje.

zonsopkomst

De verschillende diertjes: schildpadden

schildpaddenei

'tropische kip'

Alligator

Kaaiman

en diertjes zonder naam....

Na een heerlijke nacht onder ons muskietennet stonden we vroeg op om de zon te zien opkomen boven de pampas.

Even later, voorzien van laarzen ( te grote voor Leen en kapotte voor mij), vertrokken we op zoek naar een Anaconda, een hele grote en gevaarlijke slang. We liepen uren door het hoge gras, zompige grond en in de brandende zon. Het duurde niet lang of het water en de stinkende modder liepen mijn laarzen binnen. Ook Leen had het moeilijk met haar laarzen die meer dan eens in de modder bleven vastzitten terwijl haar voeten er wel uitkwamen. Niet zo praktisch, maar wel veilig voor slangenbeten.

Het was ongelooflijk heet en lastig om te stappen, maar de moeite waard. Plots vond onze gids een cobra van meer dan 2 meter lang! Hij was redelijk makkelijk te pakken omdat hij juist gegeten had. Cobra's eten maar een keer of 3 per jaar en rusten tussendoor.

Een volwassen Anaconda zagen we jammer genoeg niet, maar dat zijn indrukwekkende beesten! Ze kunnen 13 meter lang worden en spelen een alligator van 2 meter met gemak binnen. Ook met mensen hebben ze geen enkel probleem. Misschien maar goed ook dat we er geen zagen ;-)

En als het allemaal wat te veel werd...

op slangenjacht

We vonden een cobra!

Na het slangzoeken, weer met z'n allen in de boot, dit keer om pirañas te vissen. Na enkele waardeloze pogingen had ik veel te veel te doen met de arme vissen die in het haakje zouden bijten dat ik het maar opgaf en i.p.v. het haakje binnen te halen als ik ze voelde bijten, liet ik ze gewoon de vlezekes opeten ;-) Geen avondeten voor mij dus...
Gelukkig was Leen een betere visser en kwam er toch nog eten op ons bord. Ze deed echt haar best en haalde 2 pirañas (ook nog 2 babypirañas die we terugzetten) en 1 grote katvis boven! Indrukwekkende exemplaren met een mond vol tanden!

Even later werden ze in het frituurvet gegooid en zetten wij er onze tanden in. Het smaakte!

Pirañas vissen...

...en katvissen

De laatste dag van ons verblijf in de pampas gingen we nog op zoek naar apen, die we makkelijk vonden en dan was het tijd om te zwemmen met dolfijnen. De voorbije dagen zwommen ze constant rond de boot en nu we er mee wilden zwemmen waren ze niet te zien.... Gelukkig was er ander 'dierlijk' gezelschap: krokodillen, schildpadden en pirañas! De allerdappersten gingen in het water en genoten even van de koelte in de smerige rivier.

zwemmen met dolfijnen... of zonder...

Na al weer een verrukkelijke maaltijd met rijst keerden we met boot en jeep terug naar Rurrenabaque, waar er ons deze keer geen douche, maar een vliegtuig stond te wachten! Leen had gezworen dat ze nog liever terug zou wandelden dan nog eens de bus te moeten nemen en omdat we voor het wandelen geen tijd hadden, namen we maar het vliegtuig. Ook een belevenis! De landingsbaan midden in de jungle bestond uit gras en gelukkig was het regenseizoen al achter de rug!

Het zicht was fenomenaal en alle 40 passagiers genoten, Leen nog het meest van al. De bergen leken vanuit de lucht niet zo hoog.....

I.p.v. 18 uur te hobbelen in een bus, kwamen we na 40 minuutjes uitgerust in La Paz aan. Nog even met de taxi en we konden ons installeren in ons hostel.

Veilig terug naar La Paz!

De jungle vanuit de lucht...

en het andes-gebergte

We hebben terug onze dikke truien bovengehaald en genieten weer van het stadsleven. Zondagmorgen vertrekken we richting Lima om mijn zusje op te halen. Marleen, je mag op beide oren slapen.... we zullen er zijn!

Lieve mensen, tot de volgende!
Leen en Katrien
xxx