Feesten..... en mottig zijn.....

Dag bestekes!

Hoe gaat het met jullie? Voor alle onderwijsmensen, een welverdiende grote vakantie!!! Geniet er ongelooflijk hard van! Dat gaan wij hier ook nog doen! (Alle anderen... jullie beurt komt nog wel).

De Inti Raymi in Cusco (Quechua voor 'Het feest van de zon') was de moeite waard. Alle dagen dans, muziek, kleurrijke optochten door de stad en een massa toeristen. In die massa kwamen we Daniel, Antonio en Albert terug tegen, die we eerder ontmoet hadden in Bolivië. Het was een plezant weerzien!

Mijn verjaardag werd gevierd met een heerlijke straffe cocktail in een echte 'gringo-tent'.... de danspasjes die volgden waren iets minder straf....

Verse sapjes uit een visbokaal

Gisterenavond namen we afscheid van het heerlijke Cusco en namen een nachtbus naar Nasca. Deze morgen toen we ons geïnstalleerd hadden in een hotelletje boekten we direct een vlucht over de Nasca-lijnen.
Met z'n drietjes én de piloot, namen we plaats in een superklein toestelletje. Zie ons lachen hieronder op de foto's. Dat lachen verging ons echter naarmate het vliegtuigje meer zwenkte......

De lijnen van Nasca zijn tekeningen in het woestijnzand van de hoogvlakte van Peru. De hoogvlakte is een van de droogste gebieden op aarde en heeft een jaartemperatuur van gemiddeld 25 graden. Het is er bijna altijd windstil zodat de tientallen figuren van dieren, honderden geometrische figuren en duizenden lijnen, duizenden jaren bewaard zijn gebleven.

Strak vooruit blijven kijken Leen!

We vlogen over de twaalf bekendste figuren o.a. walvis, aap, condor, spin, astronaut, kolibrie, enz. De piloot zorgde er voor dat iedereen telkens de hele figuur te zien kreeg: dus een keertje van links én een keertje van rechts. Zwenken van hier naar daar en terug! Gelukkig hadden we geen van allen stevig ontbeten, want op het einde konden we alleen nog maar denken aan 'niet overgeven' ;-). De tocht duurde een half uurtje en na afloop zagen we allemaal lijkbleek, maar het was de moeite!

de astronaut

Ergens tussen alle lijnen door.... de spin

In ons hostel ontmoeten we Filip (Zwitserland) die ons graag wou meenemen naar de archeologische site 'Los Acueductos de Cantayoc': een gekanaliseerd watertje waar spiraalvormige putten zijn boven gebouwd. Allemaal heel moeilijk uit te leggen, maar heel schoon ;-).
Meer info vinden jullie op http://www.google.be/. Dankjewel google!

Morgen nemen we hier de bus naar Ica. Wordt vervolgd....

Liefs,
Leen, Marleen en Katrien
xxx

Ayacucho en.... mobiele school!!!

Beste volgelingen!

Gisterenavond laat zijn we hier terug in Cusco aangekomen na onze uitstap naar Ayacucho. Het was de moeite!

Na verschillende jaren vrijwilligen bij de Mobiele School in België en na verschillende maanden rond te reizen door Zuid-Amerika, maakten we eindelijk kennis met een échte mobiele school! Wat een ervaring! We zijn nóg gemotiveerdere vrijwilligers geworden....

De school in Ayacucho is geplaatst bij de organisatie Mama Alice en die bestond vorige week 3 jaar. Daarom werd er een hele week feest gevierd en we mochten er bij zijn! Spelletjes voor de kleinsten en een heuse disco voor de adolescenten. Samen met honderden kinderen gingen we uit de bol op de allergrootste Peruviaanse hits....

De school reed deze week twee keer uit en we waren van de partij! Iván (dé straathoekwerker) was maar wat blij met de extra hulp. Extra handen om samen 'krokodil-met-kiespijn te spelen', touwtje-te-springen, te voet- en volleyballen, te tekenen, met duplo en blokken te spelen, 'kookeneteke' te spelen, circustrukjes aan te leren en snottebellekes te vegen,....

We genoten van de eerste tot de laatste minuut. Zoveel dankbare gezichtjes.... ongelooflijk!

Iván leest voor: 'El patito feo' (Het lelijke eendje)

Voorlezen... in het Spaans!!!

We zouden tijdens onze maandenlange trip al heeeeel veel schooltjes aan het werk hebben kunnen zien, maar we verkozen het schooltje van Tinne in Ayacucho. Ze was een van de eerste vrijwilligers bij mobiele school en woonde en werkte in Ayacucho tot ze jammer genoeg veel te vroeg verongelukte. Het is mooi te zien hoe ze hier nog bij iedereen leeft....

De bijzondere vriendjes van Tinne maakten na haar overlijden gedenkstenen die ze neerlegden op een voor haar speciale plaats, een prachtig uitkijkpunt over het dorp waar ze zo dikwijls gewerkt heeft.

Diezelfde dag reden we door naar Quinua. We namen een gemeenschappelijke taxi en die werd volgepropt van boven tot onder. Drie op de passagiersstoel, vier op de achterbank en wij met drie in de koffer tussen nog wat bagage. Comfortabel is anders!

Quinua zelf is een klein gezellig dorpje waar nu niet veel meer te beleven valt. Lang geleden werd er hier echter een hevige onafhankelijkheidstrijd gewonnen!

Om slechte geesten uit hun huisjes te houden, plaatsen de mensen beelden boven op het dak. Mooi om te kijken, maar of het ook echt werkt....?

Gisterenavond kwamen we terug 'thuis' in Cusco, net op tijd voor het feest van de zon 'Inti Raymi', maar daar vertellen we in een volgend berichtje meer over.....

Dikke knuffel,
Marleen, Leen en Katrien

Dé trekpleister van Peru!

We verblijven nog altijd 'Ten huize Carmen' in Cuzco en het bevalt ons prima!

We kookten samen typisch Peruviaans eten 'Chicharón' en het smaakte heerlijk! Een groot stuk vettig varkensvlees, gekookte maïs, patatten en een slaatje van ajuin en munt. Gezellig samen met onze handen eten.... smikkelen en smullen!

(bijna) Iedereen die ooit in Peru is geweest heeft Machu Picchu bezocht en dat is helemaal niet zo verwonderlijk..... het is ongelooflijk indrukwekkend! Ondanks de prachtige foto's (hieronder te bewonderen) kunnen ze niet weergeven hoe het werkelijk was. Als je ooit de kans hebt om het in levende lijve te zien.... gewoon doen!

Elk jaar bezoeken meer dan 400 000 mensen de verborgen Incastad, die gelegen is tussen steile bergen, op een hoogte van ongeveer 2400 meter. Vroeger was de stad enkel bereikbaar via een voettocht van enkele dagen langs een steil pad (dit is de beroemde Incatrail) maar die was al reeds enkele maanden volgeboekt. Gelukkig kan je de stad tegenwoordig ook bereiken met de bus, veel makkelijker voor luie toeristen zoals wij ;-)

De steen hieronder zou energie geven door de verschillende goden die erin huizen.... We voelen het nog ;-)

Hoe ze die stad daar ooit lang geleden (rond 1440) gebouwd kunnen hebben.... Een raadsel voor ons.... wij begrijpen er niets van!

Omdat de Spanjaarden de stad nooit gevonden hebben is ze zo goed bewaard gebleven.... huisjes, straten, badhuizen, een tempel, terrassen om te bewerken,.... Ontzettend mooi!

We blijven hier nog enkele dagen en reizen dan door naar Ayacucho waar we even met de mobiele school gaan meelopen! We zijn benieuwd....

Liefs,
Marleen, Leen en Katrien
xxx

Toen waren we met drie...

Hier zijn we weer!!!

Vorige week pikten we mijn zusje op in Lima en het weerzien was heerlijk... We verkenden Lima enkele dagen en namen dan een bus naar Arequipa in het zuiden van Peru. We zijn ondertussen echt ervaren buszitters geworden! Jammer genoeg groeit er, ondanks al het hobbelen, geen eelt op onze staartbeentjes.

Lima

Arequipa is best een mooie stad en na wat geslenter door de stad boekten we een tour richting de Cañon del Conca. De eerste dag reden we naar Chivay, een klein dorpje op drie uur van Arequipa. Onderweg hadden we weer schitterend uitzicht op vulkanen, hoge bergen, meren, speciale vogels, lama's, alpaca's, vicuñas (beesten), enz. Tegen de hoogteziekte kregen we van Oliver, onze gids, cocablaadjes. Helpt werkelijk tegen alles! Ook tegen de kou, maar we vinden het niet zo lekker. Nochtans konden we het goed gebruiken, want het was berekoud! 's Nachts kon het er tot -17 ºC vriezen en ook overdag werd het niet warmer dan een graad of 10. Gelukkig zijn we ook echt ervaren in onszelf warm inpakken.

Arequipa

Samen met Oliver beklommen we een berg waar we een kerkhof vanuit de Incatijd bezochten. Door de grote hoogte is er minder zuurstof in de lucht en bij de minste inspanning begin je te hijgen en te kreunen.... reizen.... niet altijd makkelijk ;-)
In Peru zijn de beste medicijnmannen ter wereld, aldus Oliver, en hij was erg bijgelovig. Wanneer een persoon negatieve stralen in zich heeft kan hij naar een medicijnman gaan. Die gaat dan met een rauw ei over het naakte lichaam van de 'getroffene'. Alle negatieve energie gaat dan in het ei.
Bij een baby nemen ze een levende zwarte cavia en gaan ermee over het 'zieke' lijfje. De zwarte kleur van het beestje absorbeert de negativiteit van het kindje. Nadien snijdt de medicijnman de cavia open en is het kindje terug gezond! Begin al maar zwarte cavia's te kweken ;-)!

's Avonds hebben enkelen van ons een stevig stapke in de Chivay-se uitgaanswereld gezet. Dansen en onnozel doen op alle soorten muziek in een plaatselijke tent en kennis maken met lokale biersoorten! Het was de moeite! Stevig opgewarmd kropen we in ons ijskoude bed.....


Bijna bevrozen ontwaakten we en heel erg vroeg in de morgen reden we nog drie uurtjes naar de Colca Canyon. Het laatste stukje wandelden we langs de rand van de ravijn en genoten van het landschap. Even later stegen de eerste condors op uit de vallei. Prachtige grote vogels (spanwijdte 3 meter) die sierlijk boven onze hoofden zweefden en nieuwsgierig rondkeken naar alle toeristen met hun camera. Ze waren het duidelijk gewoon.

Colca Canyon

Katrien, Thiago, Marleen en Leen

De volgende dag namen we weer een bus dit keer richting Copacabana, wat een mooie naam voor dit prachtige plekje op aarde!

We bezochten Isla del Sol en wandelen van het noorden naar het zuiden. Ook hier weer hijgen, puffen en kreunen, maar het uitzicht maakte alles goed!

Weer een bus.... naar Cusco dit keer, een prachtige stad vol toeristen! We hebben slaapplaats gevonden in Casa de Carmen, waar we ongelooflijk hartelijk werden ontvangen door Carmen, de vrouw des huizes en de Peruaanse mama van Arnoud! Direct voelden we ons thuis! Bedankt Arnoud voor de tip!

Wat gaan we de volgende dagen doen? Dat weten we nog niet zo goed, maar Machu Picchu staat uiteraard op ons lijstje!

Liefs,
Leen, Marleen en Katrien