Het allerlaatste....

Dag lieve mensen!


Hier zijn we weer terug met het laatste blogverslagje. Momenteel kunnen we het ons nog niet zo goed voorstellen, maar overmorgen zijn we weer thuis.....


Gedaan met elke keer weer opnieuw slaapplaats te zoeken, voor het oog van de politie het rode licht te negeren, te rennen voor je leven telkens je de straat oversteekt, te praten met de mensen in een vreemde taal en alles uit te leggen met handen en voeten, nagefloten te worden door horden bronstige mannen ;-), te slapen op moussen matrassen met puttekes, kip met rijst te eten, te plassen op de mooiste plaatskes ter wereld, spectaculaire dingen te doen en steeds weer opnieuw dezelfde broek aan te trekken!


Het gaat wennen worden, maar we zijn er klaar voor en kijken er ongelooflijk naar uit om iedereen terug te zien! Hou jullie agenda's maar klaar! ;-)

Bedankt voor het lezen van onze blog en jullie toffe reactie's!!!

Tot heel erg snel!
Dikke kus,
Leen en Katrien

Ons voorlaatste berichtje....?

Hoewel onze vakantie er bijna opzit, zitten we niet stil.

Om de Galápagoseilanden te bezoeken ontbrak het ons aan geld, maar vooral ook aan tijd. Gelukkig was er Isla de la Plata, ook wel 'Galápagos voor de armen' genoemd. Met nog zes andere leeftijdsgenoten van onze (groot)ouders in een bootje en wijle weg....


Lang geleden in Ushuaia (de zuidelijkste stad ter wereld) hadden we kans om walvissen te gaan spotten, maar toen was het er niet van gekomen. En nu.... 8000 km meer naar het noorden kregen we de kans om nét dezelfde walvissen, die zich hier komen voortplanten, te zien springen, duiken en spuiten! We zagen verschillende groepen heel kortbij en het zijn ongelooflijk indrukwekkende beesten! De vrouwtjes zijn ongeveer 16 meter lang en de mannetjes 12 meter.
We keken onze ogen uit en genoten van het schouwspel.

Op het eiland zelf maakten we een grote wandeling en ook hier zagen we dieren die we nog nooit eerder hadden gezien, o.a. eend met blauwe poten (net zoals in de betere tekenfilms), fragatvogels, salamanders,....

Voor het imponeren van een vrouwtjesfragat....

...en tijdens.

Even later kregen we kans om te snorkelen en zagen we scholen kleurrijke vissen passeren!


De dag werd afgesloten met een vers sapje aan het strand.....

Vanuit Puerto López bezochten we ook Agua Blanca, een kleine nederzetting van mensen in het nationaal park Machalilla. We kregen een rondleiding langs een hoop oude stenen en opgravingen, maar zonder de gedetailleerde maquette konden we er ons met de beste wil van de wereld niets bij voorstellen ;-). We wandelden door de tropische 'tuin' (eerder een bos) vol bananen-, papaya-, en mangobomen. Het verse zongerijpte fruit is verrukkelijk!

Ook hier weer natuurlijke thermen, maar we waren ons zwemgerief vergeten. Van onze gids mochten we naaktzwemmen.... ;-)

Tot heeeeel snel met ons allerlaatste.....!

Liefs,
Leen en Katrien

Het midden van de wereld!

Dag lieve mensen!

Hieronder vinden jullie enkele beelden van Quito.....

Vorige zaterdag gingen we op dagtocht naar de beroemde indianenmarkt in Otavalo. Ongelooflijk veel kralen, kettingen, armbanden, mutsen, sjaals, hoeden, panfluiten en andere instrumenten, hangmatten, jongleerballetjes, dromenvangers, tapijten,.... heel plezant om daar rond te lopen en te genieten van die kleurrijke bedoening!




Twintig kilometer ten noorden van Quito loopt de evenaar 'Mitad del mundo'... Grote attractie voor de Ecuatorianen zelf én voor de toeristen! Wij erheen... De evenaar op zich stelde natuurlijk niet zo veel voor, maar de sfeer was opperbest. Met optredens van lokale dansgroepen en zangers werd het plaatje compleet!

Leen op het noordelijk en ik op het zuidelijk halfrond

Ondertussen zijn we in Puerto López, een klein vissersdorpje aan de Pacifische Oceaan.... Weer ongelooflijke dingen gedaan, maar da's voor een volgend verslagje!

Liefs,
Leen en Katrien

De witste stad ter wereld (denken we)

Popayán 'La Ciudad Blanca'

....We gingen twee dagen blijven.... het werden er vijf.....
Hoewel er ons nog maar héél weinig tijd rest, blijven we trouw aan: 'is het ergens fijn blijven we, zo niet zijn we weg!' Dat is het plezantste wat er bestaat.... vrijheid om te kiezen waar je naartoe gaat, hoe lang je ergens blijft, wat je doet, enz.

Een mooie stad, een fijn hostel en toffe mensen.... meer hebben we niet nodig om ergens te blijven hangen.

Als er dan ook nog natuurlijke warmwaterbronnen in de buurt zijn, gaan we daar met heel veel plezier naar toe. ;-) Tania en zoontje Gershom (Israël) die we in het hostel tegenkwamen, gingen met ons mee. Zalig warm water, veel locals om mee te babbelen, een huwelijksaanzoek van een overjaarse priester (waarvoor we vriendelijk bedankten) en de geur van rotte eieren.... Wat moesten we nog meer hebben? ;-) Het was plezant! Een drietal badplaatsen met verschillende temperaturen.... voor elk wat wils.

Gershom in het midden

Met hetzelfde gezelschap maakten we ook een daguitstap naar Silvia, een dorpje waar elke dinsdag de indianen, die in de omgeving in de bergen wonen, naar afzakken om hun producten aan de man te brengen. De markt op zich stelde niet zo veel voor, maar de sfeer die er hing en al die indianen in traditionele klederdracht, mooi om te zien!

Daarna wou Gershom per se gaan paardrijden en aangezien Leen en ik geen enkele uitdaging uit de weg gaan deze reis konden we niet anders dan ook op een paard kruipen. Met ware doodsverachting in den beginne, maar naar het einde toe als twee volleerde amazones ;-). We hadden beiden nog nooit echt op een paard gereden en onze knollen werkten niet goed mee.... Gershom zat op de enige merrie en Leen haar paard was tot over zijn oren verliefd op die knappe merrie. Wanneer die laatste stopte, stopte het paard van Leen ook. Als de merrie ging draven, hobbelde Leen er achteraan. En alsof dat nog niet genoeg was was mijn paard ook verliefd op dezelfde merrie. Leen (haar paard dan) ontzettend jaloers en bijten en briesen. Het was de moeite. Lach nooit met de gevoelens van een paard.... ;-) Tania had het minste problemen met haar paard.... gecastreerd.

Tania

Gershom

Ondertussen hebben we het prachtige Colombia achter ons gelaten en zijn we al enkele dagen in Quito, de hoofdstad van Ecuador. Weer plezante dingen gedaan, maar daarover lezen jullie heel binnenkort meer!

Liefs,
Leen en Katrien