Hieronder vinden jullie nog enkele beelden van het snikhete Cartagena met zijn prachtige koloniale gebouwen.....
Volcán de lodo El Totumo.... een modderbad boven op een vulkaan(tje)!
We wisten niet goed wat we er ons bij moesten voorstellen, maar dat we vuil gingen worden stond vast. We verkeerden in plezant internationaal gezelschap en genoten van het drijven in de dikke grijze vettige smurrie. Ondergaan lukte met de beste wil van de wereld niet. Zitten, hangen, liggen, je ontzettend vuil maken en spelen in de modder.... de droom van elk kind!
Daarenboven lieten we ons masseren. We kunnen jullie verzekeren.... er zijn minder leuke dingen om je dag mee te vullen! Het deed deugd.... de warme modder en een stevige massage.... genieten! Grijs van kop tot teen dompelden we ons nadien onder in het meer waar we werden gewassen (uiteraard tegen betaling) door 'wasvrouwtjes'. Ze commandeerden ons onze kleren uit te doen en ook die werden onder handen genomen. Ondanks al deze luxe kwamen we later toch nog overal modder tegen.....
Op de terugweg kregen we een lift achterin de laadbak van een vrachtwagentje. Verboden, maar zo plezant. De chauffeur wist ons te zeggen dat wanneer we een politiepost zouden passeren we even moesten uitstappen en voorbij de controle moesten wandelen. Daarna zou hij ons terug oppikken. Je moet je aanpassen aan de gebruiken van een land en dat doen we met veel plezier!
We lieten het prachtige Cartagena achter ons en reisden verder naar Taganga, een piepklein vissersdorpje aan de Caribische Zee. We vulden onze dagen met hangen in de hangmat, zwemmen in zee, verse sapjes drinken op het strand en dat alles in goed gezelschap! Het leven kan mooi zijn.....
(Te druk bezig geweest met genieten en vergeten foto's te trekken.... Martine, we hebben er enkele van jou geleend... binnenkort krijg je ze terug! ;-) Alvast bedankt!)
Leen, Aitor (Baskenland) en ik
Voor onze portie cultuur bezochten we verschillende musea. Het plezantse en meest bizarre was zonder twijfel het museum van de politie. De hele geschiedenis van de Colombiaanse politie werd uitgelegd in een theaterzaaltje met popjes van plasticine. Ontroerend mooi....
Deze avond reizen we verder naar Popayán, twaalf uur meer naar het zuiden. We moeten nu echt onze bestemmingen beginnen te plannen in functie van onze terugreis, want heel veel tijd rest ons niet meer.... Genieten dus van elke seconde.... en dat doen we!
Jullie ook heel veel plezier en tot de volgende!
Leen, Aitor en ik
Geen opmerkingen:
Een reactie posten